Fæðingarljósmyndun: Ljósmyndakonur snúa myndavélum sínum að því að ramma inn sérstöku augnablikin meðan á fæðingu stendur

„Fæðingarljósmyndun snýst ekki eingöngu um blikur og smelli, heldur er þetta frekar viðkvæmt mál varðandi líf móður og barns. Við viljum að hún finni til valda um það hvernig hún á kraftaverki leiddi litlu til lífsins innan um allan sársauka, “sagði ljósmyndarinn Urshita Saini.

Fæðingarljósmyndun snýst ekki eingöngu um blikur og smelli en er í staðinn nokkuð viðkvæmt mál varðandi líf móður og barns. (Heimild: Skrá mynd)

Hamingjan þekkir engin takmörk fyrir móður sem heldur á barni sínu í fyrsta skipti eftir að hafa glímt við óskaplega sársaukann sem hún varð fyrir á vinnutíma. Hvað ef maður fær tækifæri til að líta til baka á þessar stundir síðar?

kónguló með brúna og svartröndótta fætur

Í nýrri og vaxandi stefnu snúa ljósmyndakonur myndavélum sínum að því að ramma inn sérstöku augnablikin meðan á fæðingu stendur.

Fæðingarljósmyndun er þegar orðin þróun á Vesturlöndum og er smám saman að ná vinsældum á Indlandi, sérstaklega meðal þéttbýlisforeldra. Þessi mynd af ljósmyndun er aðallega tekin í portrettstillingu og snýst um að taka myndir á vinnutíma þar til barnið er úr móðurlífi.

Atvinnuljósmyndarinn í borginni Urshita Saini, sem nýlega steig inn í heim fæðingar myndatöku og nýfætt ljósmyndun, hefur þegar gert meira en 10 fæðingarljósmyndatökur.

Fæðingarljósmyndun snýst ekki eingöngu um blikur og smelli en er í staðinn nokkuð viðkvæmt mál varðandi líf móður og barns. Við viljum að hún finni fyrir valdi á því hvernig hún á kraftaverki vaknaði til lífsins litla innan um allan sársauka, ringulreið og þreytu, sagði Saini, sem hefur verið í ljósmyndun síðustu 15 ár, við IANS. Önnur kona atvinnuljósmyndari Anega Bawa er einnig að reyna að stíga inn í þessa tegund. Bawa er þegar þekkt andlit þegar kemur að ljósmyndatöku og barneignatöku.

Allt andrúmsloftið inni í vinnuherbergi er enn mjög dramatískt. Að sjá barn koma úr móðurkviði er bara ekki tilfinningaleg stund fyrir foreldra heldur fyrir okkur líka þar sem við verðum líka hluti af öllu ástandinu. Og ekkert er ánægjulegra en að fá þetta fullkomna skot, sagði Bawa. Fyrir ljósmyndarana eru það fæðingarherbergin sem virðast heillandi en keisaraskurður. Og ástæðan - tjáning og tilfinning.

Sérhver tjáning er tilfinning sem móðir finnur fyrir og fer í gegnum meðan hún fæðir barnið. Það er falleg umskipti frá miklum sársauka til hreinnar hamingju. Fyrsta sýn barnsins er best að fanga, sagði Saini. Fæðingamyndir eru að mestu leyti þróaðar í einlita skugga.

Og þetta er aðallega til að forðast að of mikið blóð birtist við afhendingu. Sjónrænt er blóð ekki mikið metið þar sem það gefur oft mjög sorglegt far, benti Bawa á. Önnur ástæða sem Saini nefndi er að portrettmyndir koma best í einlita skugga þar sem þær auka tjáninguna. En það krefst mikillar fyrirhafnar fyrir ljósmyndarana að ná þessari fullkomnu mynd.

Það er ákaflega krefjandi að skjóta inni á vinnusal. Í fyrsta lagi verðum við að vera mjög varfærin um að læknisfræðilegt ferli sé ekki hamlað. Ljósmyndari verður að láta eins og hún sé ekki einu sinni til inni í herberginu, sagði Bawa. Saini benti á að meðan vinnutíminn er langur, þá kemur sendingin mjög hratt; svo, ljósmyndari er eftir með mjög litla lengd og þarf að vera mjög fljótur að ramma augnablikin.

Einnig er tímalengd vinnu ekki ákveðin; það nær oft jafnvel upp í 48 klukkustundir. Við verðum alltaf að vera á tánum svo að maður geti komið á sjúkrahús í tíma, hvenær sem hringt er frá viðskiptavininum. Jafnvel smá mistök við að ákveða horn mynda og styrkleiki lýsingar geta haft friðhelgi einkalífs og heilsu bæði í hættu, bætti hún við.

En fyrir ljósmyndarana enda áskoranirnar ekki hér. Ólíkt vestrænum löndum eru á Indlandi of mörg tabú í tengslum við það. Samfélagið er að breytast en margt á eftir að breytast. Á Indlandi eru of mörg hjátrú sem eru umkringd fæðingu barns. Við slíkar aðstæður er erfitt að víkka út til almennings, harmaði Saini.

Bawa sagði að indverska læknasamtökin væru enn ekki opin fyrir hugmyndinni um fæðingarmyndatöku og oft hafi sjúkrahúsayfirvöldum hafnað því þó fjölskyldurnar séu opnar fyrir hugmyndinni. Báðir ljósmyndararnir eru hins vegar vongóðir um að atburðarásin breytist og hún mun líka verða stefna eins og í vestrænum löndum. Enda er ekkert fagurfræðilegra fyrir móður en að halda barninu sínu í fyrsta skipti og horfa til baka á þá dýrmætu stund.