Konur sem sitja fyrir listnemum

Konan segir að þó að endurgreiðsla fyrir störf þeirra hafi verið allt niður í 50 krónur þar til fyrir rúmu ári, hafi hún nú hækkað í 400 rúpíur, að hámarki 1.000 rúpíur á mann fyrir nektarmyndir.

Konan í JJ listaháskólanum segir að hún fái að hámarki 1.000 krónur fyrir hverja setu fyrir nektarmyndir. Express

UM hádegishléinu í JJ listaháskólanum lýkur er 40 ára kona, sem nemendur hafa ávarpað sem „amma“, kölluð til næsta námskeiðs. Konan er ein af fáum sem stillir sér upp fyrir nemendur við myndlistarháskólann, þar á meðal fyrir nektarmyndir.

Það var eftir að eiginmaður hennar lést þegar hún var varla unglingur sem konan byrjaði að leita sér að vinnu. Fram að þeim tíma hafði ég ekki hugmynd um hvaðan peningarnir komu eða hvaða möguleika ég hefði til að afla mér lífsviðurværis. Núna geri ég mér grein fyrir því að ég hefði kannski getað unnið á sjúkrahúsi sem aðstoðarmaður. En þá hafði ég heldur engin skjöl eða aðgang að vinnu. Frænka hafði sagt mér að hún starfaði á þessari stofnun og að ég gæti verið með henni. Ég kom að leita að henni einu sinni á háskólasvæðinu og var hneyksluð á að sjá hana sitja nakin í kennslustofu full af strákum og stelpum, segir hún.

Frænka hennar útskýrði þá fyrir henni hvað verkið væri og hvernig það væri ekkert til að skammast sín fyrir. Hún sagði mér að það væri aðeins í fræðilegum tilgangi. Án okkar hefðu þessir nemendur enga leið til að læra mikilvægan hluta af kennsluáætlun sinni, segir hún. Konan stillti upp í bekknum sama dag og hefur verið að sitja í mörgum borgarháskólum síðan. Það var ekki auðvelt í upphafi. Það væri óþægilegt að sitja nakinn fyrir framan svo marga nemendur. Þegar hindranirnar fóru niður var líkamlegt álag að standa eða sitja í einni stöðu í margar klukkustundir í teygju líka áskorun.

Það er ekki auðvelt að sitja á einum stað án þess að trufla sig eða hreyfa sig of mikið. Ein lota nær venjulega upp í fimm tíma á dag í viku, segir hún.

risastór græn lirfa með broddum

Ásamt konunni hafa systir hennar og tvær unglingsfrænkur líka staðið fyrir nemendum. Þeim er heimilt að taka hlé á milli funda en flestir segjast hafa vanið sig við að taka ekki of mörg hlé til að tryggja að nemendur truflist ekki.

Flest fólk sem kemur fyrir okkur hefur komið hingað í mörg ár. Einn þeirra er 80 ára gamall maður sem hefur leikið fyrir okkur í marga áratugi. Fyrir þá sem sitja nakin, tryggjum við fullkomið næði. Margir þeirra myndu sennilega fá vinnu annars staðar en hafa tengst nemendum og hafa það þægilegt jafnvel þegar þeir þurfa að sitja naknir, sagði starfsmaður við háskólann.

Konan segir að þó að endurgreiðsla fyrir störf þeirra hafi verið allt niður í 50 krónur þar til fyrir rúmu ári, hafi hún nú hækkað í 400 rúpíur, að hámarki 1.000 rúpíur á mann fyrir nektarmyndir. Við ásamt nemendum sátum í verkfalli til að krefjast betri launa fyrir rúmu ári síðan. Peningarnir eru aðeins í nokkra daga mánaðarins. Við vonum að yfirvöld geti falið í sér fast laun. Þegar frí er fyrir nemendur græðum við alls ekki. Svo margir hafa starfað hér í marga áratugi en fá engar bætur eins og lífeyrir, segir annar 37 ára gamall, sem líka situr hjá stofnuninni.

Hún segir að þó þessi iðja sé opin fyrir alla, þá væru ekki margir ánægðir með hana. Það fylgir áfram fordómum við það. Ef við værum að segja einhverjum að koma að þessu verki, þá myndu þeir segja nei. Okkur var líka óþægilegt í upphafi en maður verður að átta sig á því að það er ekkert til að skammast sín fyrir, segir hún. Ásamt henni sitja tvær dætra hennar líka reglulega.

Nemendurnir koma og segja okkur að ‘tum hamaare liye bhagwaan jaise hai’. Við gætum aldrei fengið menntun. Svo, það er gott að vita að þessir nemendur verða stórir listamenn þegar þeir útskrifast héðan, segir hún.